De wrede idealist, B. Roest Crollius.Kan ook verzonden worden met portkosten.Kan men zijn gerechte straf ontlopen? De dronken idealist Wevers laat deze vraag schieten voor een vleugje van 'haar' parfum. Von Dorenburg, ook al zo een idealist op wieltjes, wordt jaloers op een vroegere vriend van zijn vrouw. Aan de borreltafel herzien de beide gepensioneerde justitiele ambtenaren hun opvattingen omtrent misdaad en straf. Wat is straf? Een wraakoefening? Of een correctie van...ja waarvan? Het zijn problemen waarmede de heren zich intensief bezig houden. De in de stamkroeg opduikende blonde vrouw maakt het hen niet gemakkelijk. En Suze? Zij is de trouwe hoedster van een wrede idealist. Zij volhardt in haar toewijding, ondanks haar toenemende verlatenheid. Kleine drama'tjes spelen zich af tegen de achtergrond van een uit het volk opgekomen justitiele revolutie die beoogt de 'misdadiger' te beschermen tegen wrekende discriminatie. De Dwaalsburgse bevolking eist sluiting van de beide staatsgevangenissen, die moeten vervangen worden door psychiatrische klinieken voor maatschappelijk ontspoorden. De regering aarzelt te lang met maatregelen. Het volk bestormd de gevangenissen en zet de celdeuren wijd open. De sympathie van de auteur gaat niet uit naar de joelende menigte maar naar de eenzame gevangene die men 'vergat' te bevrijden. Roest Crollius schreef in 1937 een van de eerste anti-Hitler-romans, n.l. Onheil in de verte. In de wrede idealist zet hij zijn pleidooi voor humaniteit voort en, een beetje boosaardig, laat hij de lezers gissen naar de bedoelingen van de blonde vrouw. |